XERFA

UN POUCO DE BIOLOXÍA DOS NOSOS MARES

2010-12-21T15:51:00.000-08:00

Vouvos falar desta volta un pouco sobre algúns dos "bichiños" que podemos atopar polas nosas costas, e empezo por algúns dos máis sinxelos, curiosos e ben fermosos: Son os Ctenóforos:

Os Ctenóforos son un filo de metazoos diblásticos bastante pequeno, cunhas 50 especies, todas peláxicas e normalmente non costeiras senón de augas abertas. Teñen unha disposición do tubo dixestivo en saco cego, é dicir, carecen de ano.
Son animais que forman parte do plancto.

O termo Cteno fai referencia a "peine" , e "foro" ó xeito de se desprazaren: é dicir, son animais que se desprazan mediante peines, situados en 8 filas de polo a polo do animal. Cada peine consta de numerosos cilios, que se orientan sempre cara a zona aboral. Conseguen un movemento continuo ó bateren os cilios non á vez, senón por ondas de activación.
Avanza coa boca cara adiante.
Poden ter un par de tentáculos , que son os que capturan zooplancto, sobre todo copépodos, grazas a células pegañentas especializadas ou coloblastos. Os tentáculos manéxanos coma canas de pescar. Tamén poden carecer de tentáculos, e estes son Ctenóforos que se alimentan doutros Ctenóforos, grazas a unha gran boca coa que os engullen.

Déixovos algunha foto, pero o verdadeiramente bonito son os videos: mirade como se moven e cómo cazan:

UN PAR DELES NO MEDIO NATURAL

ESTE É DO TIPO TENTACULADO: CAZA ZOOPLANCTO, LARVAS COMA COPÉPODOS

E ESTE É DOS QUE CAZAN OUTROS CTENÓFOROS, SEN TENTÁCULOS.

http://www.youtube.com/watch?v=VXu41hVUPPA&feature=related

A partir dos 53 segundos podedes ver un ctenóforo, Beroe ovata, papándose a outro.

http://www.youtube.com/watch?v=3uch5Z7XdUc&feature=related

E neste vedes todos os tipos.

ATA OUTRA!

TOP 10

2010-12-01T13:12:00.000-08:00

Agora quédanvos algunhas fotografías, coas que supoño vos serán familiares (algúns podédelos atopar no Decathlon).
O megashad de flashmer só o poño unha vez, pese a que está en dúas lonxitudes diferentes, 10 e 12 cm.
Notade que varios dos que están máis arriba son tipo worm, un deseño que parece dar grandes resultados. Pero bueno, na táboa hai de todo, shads, jerckbaits...
X-LAYER

FIN´S FISH

MEGASHAD

SLUG GO

MOTHERWORM

GULP ALIVE MINNOW

ONE UP SHAD

SEA SHAD 5`

NITRO SOFT JERL 112

TÁBOA 2010 DO TOP 10 DE VINILOS EN FRANCIA

2010-12-01T11:27:00.000-08:00

Pois como estou a tratar este tema dos vinilos, aquí vos deixo esta táboa, na que se establece un top 10 dos señuelos brandos en Francia, neste ano.
Esta enquisa foi elaborada por un foro francés especializado na pesca da robaliza, na que participaron un total de 277 pescadores deportivos.
Teñen outra táboa de señuelos brandos, pero esa non é tan representativa, pois na maioría da costa francesa empregan sobre todo paseantes como principais mostras duras. Case é propiamente un top 10 de paseantes. Outro día poñeréivola por aquí.

Fixándonos na táboa, vemos como os 2 primeiros, sobre todo o X-layer lévanlle moita distancia. Ambos traballan moi ben, dunha maneira errática, con pequenas cabezas plomadas, non de moito peso. Ou se son en tamaños maiores, poderían ir sen lastrar, aínda que para o meu gusto estes vinilos non lanzan demasiado así, non son moi densos.
A clasificación non é 100% aplicable ás nosas costas, pero o ambiente das rías e alrededores, ou outros lugares na época do verán pódense semellar bastante ás augas francesas onde triunfan estas gomas.

Un saúdo, e boa pesca!
Óscar

NOME // MARCA // VOTOS
1 X-layer //Megabass // 100
2 Fin’s Fish 4.5´ // Lunker City // 43
3 Mega Shad 120 // Flashmer // 35
4 Slug Go 6′ // Lunker City // 18
5 Mother Worm 6′ // Madness // 17
6 Gulp Alive Minnow // Berkley // 15
7 One Up Shad // Sawamura // 13
8 Sea Shad 5′ // Bass assassin // 13
9 Mega Shad 100 // Flashmer 12 //
10 Nitro soft Jerk 112 // Illex // 11

Máis de vinilos...

2010-11-28T09:50:00.000-08:00

Sigo co tema dos vinilos, e vou a repasar un pouco por riba outros 5 vinilos top para min:

Comezo cun Shad: o Shad GT de Delalande.
Unha mostra moi boa, de novo desta casa, cun gande éxito en canto a señuelos brandos se refire.Está fabricado en plastisol, resistente e duradeiro.
O shad GT presenta a cola típica de Shad pero algo máis fina en prolongación, que lle outorga as principais vibracións na súa natación. Sen embargo este é un vinilo que posúe unha acción moi especial: o seu corpo non se mantén impasible ó navegar movéndose só a cola, senón que realiza fortes oscilacións a ambos lados, xirando sobre o seu eixo.
Así, o movemento deste Shad é convincente.
Penaliza algo o lance,opón bastante resitencia ó aire, quizáis o aspecto menos favorable.Polo resto penso que impecábel.

Neste vídeo poderedes ver un pouco máis con detalle acción e montaxe:
http://www.youtube.com/watch?v=Zk_unQTbyVM&feature=player_embedded#!

Dispoñible en 9, 11, 13, 15 e 18 cm. Para min os ideais son os de 13 e 15 cm.
Podémolo lastrar con cabezas de diferente peso, ata os 200 gr, cos que poderiamos practicar jigging.
O modo de traballalo é sinxelo, coma calqueira pikie: recollida lenta polo fondo, imprimíndolle pequenos toques de punteira.
Se queremos utilizalo en zonas pouco profundas, para non acabar co vinilo enganchado no fondo, podemos cortalo cun simple cúter, e adaptalo a unha cabeza lixeira, sobre 20, 25 gr, e así lograremos unha recollida lineal non moi por debaixo da superficie.
E esta é unha nova montaxe que se pode empregar cunha cabeza articulada:
http://www.youtube.com/user/delalandepeche#p/a/u/2/-eBFpefB1Qc

Bueno, para a próxima máis, algú modelo tipo Slug.
Un saúdo e boa pesca!

Vivimos nun país de carallo

2010-11-27T08:20:00.000-08:00

En relación coa noticia publicada na Voz de Galicia este venres:

PESCA ILEGAL
El Supremo absuelve a cuatro de los acusados de pescar con dinamita
El fallo cree insuficientes las pruebas y los testimonios que usó la Audiencia de A Coruña para condenarlos
Mantiene la pena de cárcel para uno de los tres hermanos de Camariñas detenidos por faenar con explosivos
Cristina Viu CARBALLO/LA VOZ. 26/11/2010

Cando se leen este tipo de cousas, a min polo menos cómeme a rabia por dentro. ¿Cómo pode ser que xente que ten explosivos na casa, que os emprega para pesca ilegal, que é sabido e hai probas e escoitas telefónicas, saian libres?
E que ademáis do delito medioambiental (que por certo, ningún foi condenado por iso), está o da tenencia ilegal de explosivos.
Isto non é nada raro, case todo o mundo escoitou falar dalgún individuo destes que se dedican a estoupar o mar. E se non é iso, pois capturas en época de veda, sen rexistros, artes ilegais, sen respetar zonas protexidas, especies con tallas indebidas...
Moi raro que alguén non coñeza algún caso deste estilo esntre os chamados "pescadores" profesionais. Con isto non quero dicir que todos actúen deste modo, pero hai un alto número, atrévome a dicir a maioría, que incumpren algunha das regras que lles esixe a súa profesión. E sen embargo, hai unha sensación de impunidade tremenda, permitindo este tipo de delitos sen consecuencia algunha.
Dígoo claramente, porque moitas veces os pescadores deportivos, que de verdade amamos o mar, e que non o vemos coma un lugar de onde extraer os maiores beneficios posíbeis senón coma un valor natural do que poder desfrutar da nosa afición, somos acusados sen ningún tipo de probas.
A pesca profesional carece de controis verdadeiramente exhaustivos, tanto das capturas coma dos métodos empregados. E por suposto, carece de castigos para este tipo de accións ilegais e destructoras.
Baixo o meu parecer, a pesca profesional non ten futuro desta maneira na que se está a desenvolver: acabouse. O futuro tira por outras vías, coma a da acuicultura, ou a pesca sostíbel ou responsábel, cara as reservas mariñas... e non cara unha sobreexplotación pesqueira na que parece que seguimos epeñados neste país.
E iso non se quere recoñecer, pero hai que dicilo abertamente.

UN CLÁSICO NAS RÍAS

2010-11-26T12:35:00.000-08:00

Pois este é para min, un dos vinilos fundamentais nas rías, esteiros, e demáis zonas tranquilas. Un clásico no verán sobre todo, pero en xeral durante todo o ano.
Trátase do Glider Shad de Delalande.
Atópase dispoñible en tres tamaños, 11cm, 13cm e 16 cm.
Admiten diferentes montaxes, diferentes cabezas plomadas...pero eu emprégoos únicamente cun anzó, sen máis, estilo finesse que dirían na Francia.
Pode enganar, pero debido á súa elevada densidade lanzan caralludamente, en calqueira dos tamaños. Senón, sempre lles podes incorporar os pesos que ti queiras, furándoos na barriga, aínda que deste xeito penaliza algo a maneira de traballar.
O seu forte é a acción: unha verdadeira gozada, é totalmente natural, coma un peixiño nas útimas. Recollendo a toques contínuos,punteira baixa e línea sempre tensa...nada a un palmo da superficie, e é impresionante como vibra a cola bífida en cada estracón.
Verdadeiramente é moi moi efectivo. A min deume moitísimas robalizas, cando a cousa está tranquila...e non lle atacan a nada, sempre remata por triunfar.
Téñoas visto tragalo ata o estómago diante miña, a apenas 2-3 metros...en fin, para o amante dos vinilos e a pesca lixeira....unha gozada.
Eu utilizo principalmente o de 13, pero o de 16 acaban tragándoo ata as máis pequeniñas, asegúrovolo.
En canto a cores, eu emprego o vermello, o branco e o azul máis claro, pero estou seguro que calqueira deles dará resultado.
Este tipo de pesca "weightless" é moi adictiva, acostumados sempre a lanzar-recoller coma unha máquina minnows, o manexo libre destes artificiais achégate aínda máis ó peixe. Por riba sempre está a vantaxe do prezo dos vinilos, moitísimo máis económico cós últimos modelos made in Japan.
En fin,probádeos vós mesmos...e xa me contaredes

pd: Tratarei máis artificiais desta marca: encántanme os seus vinilos, e teñen unha gama moi interesante...mañá máis!

TRAS DUN ANO...

2010-11-26T12:13:00.000-08:00

Tras dun ano de abandono absoluto deste blog, decídome hoxe a retomalo de novo... non sei por canto tempo, pero veremos a ver se duran as ganas e o tempo para escribir algo por aquí.
Así que sen máis, arrancamos de novo!

Táboas de crecemento II

2010-01-25T14:26:00.000-08:00

Esta é unha gráfica de crecemiento teórico, aplicado á robaliza, en condicións de competencia:
- Competencia de loita: os individuos van medrar de forma exponencial, pero a súa acumulación acada un punto de saturación que supera a súa capacidade de carga K, que é o máximo crecemento para unha especie sempre que o permitan os recursos dispoñibles.

Observamos que para unha poboación por hectárea, os individuos medrarán relativamente rápido a un ritmo exponencial, ata acadar os 1500 individuos por hectárea. Aquí supérase a capacidade de carga da especie, e o ritmo de crecemento descende.

É un modelo teórico, pero pode ilustrarnos certas condicións, como individuos novos relativamente numerosos nas rías e esteiros.
Os peixes gañarán biomasa, peso, de forma contínua, pero ó chegar ó punto crítico de acinamento, por competencia polos recursos, a tasa de crecemento de cada individuo vese moi mermada.
Así que pode ser que o crecemento nos xuveniles, que son os que nesta especie poden acadar poboacións elevadas, o seu crecemento sexa aínda máis lento, do xa de por sí lento da propia especie.
Falando xa de poboacións adultas, é raro observar unha competencia tan forte, aínda que poderían darse casos illados, pero dende logo no é o común, dada a tendencia á vida solitaria dos adultos.

Un dato máis a ter en conta, no interesante e complexo desenvolvemento deste místico e buscado depredador.

Desenvolvemento na ROBALIZA - Dicentrarchus labrax L.

2009-11-17T06:20:00.000-08:00

Este serránido posúe un desenvolvemento que podemos considerar coma lento, no que podemos sacar dúas conclusións a priori:

Un maior crecemento, tanto en lonxitude coma en peso por parte dos individuos femias sobre os machos.
Un desenvolvemento moi lento ata aproximadamente os 45 cms ou 5 anos de vida, a partires do cal aumenta o seu peso e tamaño máis rápidamente.

É unha gráfica aproximada, na que non se recollen datos de especímenes superiores ós 6.5kg, pero a tendencia vai a ser cara unha saturación con respecto á variable de lonxitude, é dicir, que as robalizas unha vez acadados os 90 cms poden seguir aumentando a súa masa (ata o límite biolóxico dos 12-14 kgs) e a súa lonxitude sen embargo vaise ver pouco incrementada.

Ademáis do diferente desenvolvemento en machos e femias, existen diferenzas en canto a hábitats: en augas máis cálidas, as robalizas medrarán máis e máis rápidamente en xeral, e acadarán a madurez sexual máis rápidamente, polo que se establece a talla mínima para a súa pesca no Mediterráneo de 23 cms, fronte ós 36 cms do Atlántico e Cantábrico.

Pode haber fluctuacións nestes datos, segundo a época do ano, dispoñibilidade de alimento, meses de freza...nos que podemos atopar amplas diferenzas de peso entre 2 exemplares dunha mesma talla (robalizas extremadamente delgadas por escaseza de alimento, ou polo contrario moi grosas, sobre todo femias en época reproductora)

A partires de aquí reábrense moitas opinións, coma a da insuficiencia de ditas tallas mínimas, da cal eu son partidario. A natureza non é exacta, e moitas veces, as robalizas con esas tallas aínda non acadaron a súa madurez sexual, e son pescadas mermando exemplares reproductores.

Estes datos deben facernos reflexionar sobre moitas cousas, entre elaso valor e a riqueza destes seres. Cando se pesca un exemplar de 6 kgs e un é consciente do que isto significa, é dicir, dos anos que leva no mar, loitando por sobrevivir cada día, ás veces incluso máis anos có propio pescador ( experiencia propia ), valórase moito máis estes ecemplares.

Non só os grandes, senón tamén os pequenos exemplares,xa que debemos saber que en acadar os 12-16 cms tardan uns 2 anos.Esto fainos ter cada vez máis en conta respetar as tallas e cupos,e practicar a captura e solta, que vai gañando adeptos.

Un saludo.

Óscar

FEED POPPER-TACKLE HOUSE

2009-11-15T13:20:00.000-08:00

Retomo de novo este espazo, para falar deste señuelo, Feed Popper da casa Tackle-House.

Como vemos,o deseño recórdanos claramente ó Feed Shallow, cuns triples de aúpa.

É un artificial macizo,que podemos atopar en 2 tamaños: 10 e 12 cms, cuns pesos de 22 e 30 gramos respectivamente. Os triples son st46 e st 56, que eu atopo algo desproporcionados para ir tras as robalizas, e que teño cambiado a un tamaño inferior, máis acorde coa pesca que realizo.

De primeiras pode botarnos atrás o seu tamaño e robustez, máis propias de poppers típicos para outras especies como anjovas, palometóns ou incluso túnidos.

Pero en realidade sorprenderanos a súa acción e capacidade de lance (obvia se observamos simplemente o peso).

É moi estable entre a escuma e o forte oleaxe,sen perder os seus característicos movementos.

Podemos exprimilo ó máximo na pesca da robaliza sen exceder en recollidas lineais que salpiquen esaxeradamente, pero con toques seguidos e secos da punteira poderemos obter un chapoteo casi xusto e recollidas lineais cortas,á vez que con un pouco de práctica conseguiremos que faga o wtd sen excesivos problemas.

Combinando ambas accións é un señuelo moi a ter en conta, tanto co mar plano totalmente, ou con un oleaxe que outro señuelo de superficie non soportaría. Todo esto, xunto coa posibilidade que nos proporciona a súa capacidade de lance de acceder a eses laterais de pedras que sobresaen a grande distancia, farán deste peixe un imprescindible nas caixas de moitos de nós.

Aquí está a gama de cores, na que non se inclúen algunhas das tonalidades que saliron recentemente.

Persoalmente, os 5,13 y 15 son os meus preferidos. O 5 concretamente é un perfecto múxel, que será efectivo sen duda cando as lisas se atopen na superficie entre algas en suspensión, ou en portos deportivos e esteiros.

Un saúdo, e boa pesca.

Óscar

PESCA DA ROBALIZA CON PEIXE VIVO A BOIA. II

2009-10-19T13:35:00.000-07:00

ESCENARIOS,CONDICIÓNS:

Para esta modalidade pódense recorrer variedade de escenarios, pero con uns requisitos mínimos, ó meu parecer:

Debe de haber suficiente auga, ideal en torno ós 4 metros de profundidade.
Pouco vento, necesario para manexar a boia, sobre todo cando a liña debe sortear rochas na deriva da boia
A poder ser débense cumprir as condicións óptimas coma para o spinning: 1-2m de ola, amenceres e atardeceres,días nubrados. Non se descarta a noite,tamén fructífera.
Sería ideal ademáis destas condicións, que existise unha corrente, que axude a mover a boia nunha dirección, tratando así de que o peixe recorra o maior espazo posible. Non é condición indispensable,pero é moi a ter en conta.

Partindo disto distingo 4 escenarios principais:

RÍAS E ESTEIROS.

Sen duda, lugares a ter en conta, sobre todo cando en mar aberto hai demasiado oleaxe, e entra peixe a comer. Pódense empregar espigóns, ou rochas que poidamos andar ó longo, xa que lanzaremos o peixe relativamente preto, 5-10 metros, co fin de aproveitar as correntes que desprazarán o corcho en paralelo, e con el trasládase o peixe vivo e mais nós, recorrendo un maior espazo. Tamén se pode colocar a boia noutros lugares sen correntes, como ensenadas, ou pozos que creamos apropiados.

PORTOS.

Non é o meior lugar teóricamente, pero pódenos deparar grandes sorpresas en forma dun bó robalo, ou un banco de robalizas quileiras. Aquí a mellor hora é unha vez se poña o sol, ou en amencidas,prospectando os lugares con luz artificial, onde se acumulará microfauna.

ROMPENTES.

Calqueira rompente, cunha profundidade suficiente será ideal para esta pesca, buscando á robaliza baixo a escuma, ou en claros entre escumeiros.

Pedras que deixen á vista grandes laminarias son bós indicadores.

En días de Outono ou Primavera, escuros, pódense facer pescatas desas que nunca se olvidan.

OUTRO TIPO DE ESCENARIOS CON DESEMBOCADURAS DE RÍOS OU REGATOS.

Un exemplo sería unha praia de area e pedras, mixta, con rochas ás marxes preto dun aporte de auga doce.Prospectar estes lugares con angula viva no Inverno sempre é un acerto.

Esta técnica, é ás veces compatible co spinning, podendo practicar ambas modalidades e disfrutar dun gran día de pesca, exprimindo ó máximo todos os recursos.

Óscar.

PESCA DA ROBALIZA CON PEIXE VIVO A BOIA. I

2009-10-19T08:24:00.000-07:00

Vou falarvos desta técnica, ó meu parecer moi simple, pero á vez moi selectiva, e que nos pode dar grandes alegrías.
Persoalmente teño disfrutado moito con esta modalidade, que deixei algo de lado por aquelo do spinning...Vamo aló:

O MATERIAL:

CANA: ante todo lixeira, xa que pasaremos tempos longos con ela na man dun lado para outro. Coas medidas entramos na amplitude de escenarios: hai que adaptarse, pero 4 metros, 4,5 metros podería ser unah medida estándar, para poder traballar as pezas, que normalmente soen vir ven enganchadas.
CARRETE: lixeiro tamién, ben compensado.Un 5000,6000 de Shimano é o que persoalmente emprego.
LIÑA: ás veces emprego trenzado de 20 lbs con baixo dunha braza de monofilamento, que varía en grosor segundo o escenario, pero de boa calidade, e como media ronda os 0,30-0,35 mm de diámetro.Pode empregarse únicamente monofilamento sen ningún problema.
BOIA: normalmente de pequeno porte(salvo que sexa indispensable acadar un punto lonxano), coma as empregadas para o sargo, co fin de darlle a máxima liberdade ó peixe vivo, que ó fin e ó cabo é o protagonista.

ANZÓS: cores escuras, nada de prateados. Dun tamaño adaptado ó peixe que empreguemos. Non demasiado grande, aproximadamente do que poderiamos empregar para encarnar un cangrexo.

ANZUELADO:

Pódense anzuelar os peixes de diversos modos, segundo o gusto persoal ou a consistencia dos mesmos. Eu adoito facelo pasando o anzó xusto por diante dos ollos, ou pola parte superior do lomo con moito coidado de non profundizar moito. Outra opción é atalo ó anzó con fío de seda, o que ó meu parecer réstalle movilidade, e empeora a presentación. O peixe irá ceive, sen chumbo nin intermediarios entre o anzó e o corcho, para unha total liberdade.

OS PEIXES QUE EMPREGAREMOS:

Normalmente adoito empregar peóns, xureliños, lanzóns, chicharros pequenos ou múxiles de pequenas dimensións.No inverno empréganse moito as angulas e pequenas anguías.
Poden servir outro tipo de peixes, que a robaliza non descartará cando esté famenta como gobios, pequenas mojarras, salpas, etc...
A miña preferencia son os peóns e os chicharros, que se conseguen máis fácilmente. Os primeiros son demoi bó gusto para as robalizas, pero moi delicados e morren con maior facilidade. Os segundos son máis resistentes, máis enérxicos, pero quizáis menos apetecibles, con maior cantidade de espiñas.
Os lanzóns son ideais, en canto á constistencia, resistencia e aprezo polas robalizas, pero son máis difíciles de conseguir.

Chicharrín

Imagen: Anxo, de robalizas.es Imagen: caborno21, de robalizas.es

MÉTODOS PARA A CAPTURA DO CEBO:

É a parte máis ardua do traballo, se non existen bancos frecuentes nos portos, ou non se ten acceso a ningún barco pesqueiro que poida facilitar unha presada de peixes.
Pódense capturar atraéndoos con engodo de anchoa ou de sardiña, macizando pouco a pouco, normalmente nas qesquinas ou cerca de luces en portos.
Se se logra atraer un número considerable de peixes, dispoñendo dunha zaranda ou un "medio mundo" de dimendións considerables que previamente colocariamos baixo o cardume, dunha soa tirada pódese sacar peixe para varias xornadas.
Se non, pódense capturar un a un ,con anzós mínimos e pedazos de sardiña conxelada, para que non se desprenda fácilmente do anzó.

MANTEMENTO DO CEBO VIVO:

Se non se dispón dun viveiro, pódese empregar un osixenador que se atopará con facilidade en calqueira tenda, cun par de pilas. Consumen bastante pouco. Esto, xunto cun caldeiro duns cantos litros de auga chegará para conservalos dun día para outro.
Unha vez no lugar, pódese cambiar a auga de vez en cando e sería suficiente.
Se algún dos peixes morre, é mellor retiralo inmediatamente, pois aféctalle ó resto, e poderían chegar a morrer por estrés.

.....

Seguirei cos seguintes apartados o próximo día: ESCENARIOS,TÉCNICAS,CONDICIÓNS DO MEDIO ÓPTIMAS...
Un saúdo, Óscar.

Verano que se alonga...

2009-10-15T02:48:00.000-07:00

Son moitas as persoas entendidas no tema que me comentan case a diario a extraña meteoroloxía deste ano,e especialmente deste Outono. Digo meteoroloxía e non clima, porque non é un cambio que se alonque no tempo, ano tras ano, ó menos polo de agora, pero é obvio que algo raro está a acontecer.

Estamos a mediados do mes de Outubro, cun tempo inusual para estas épocas do ano, moitas veces máis propio do verán. A chegada este ano do Outono estase a retrasar, converténdose nun verano atenuado.

Esto pódese observar na natureza cotidiana, basta con atender ás copas das árbores.

Pero tambén afecta ó mar.O normal nesta época é que tras a escaseza de capturas lóxica do verán, aumentasen exponencialmente en número e tamaño, cousa que de momento non parece suceder.

Posúen as robalizas demasiada comida ? demasiados patexos, xurelos, chicharros....?

Non teño datos a nivel de toda Galiza, pero podo asegurar que este ano sobserváronse unha grande cantidade de bancos de patexos anormal, e os bancos de pequeños peixes que abundaban no verán, e desaparecían en casi a súa totalidade coa chegada do Outono agora en portos e esteiros...

É unha opinión persoal, á que se lle suman outros factores como a presión da pesca profesional que acaba minguando as capturas ano tras ano, pero este dato non afecta tan drásticamente no tempo ós pescadores deportivos de costa...

Non sei que pasa, pero algo ocorre coa falta de capturas...

Só queda esperar,caña na man, os bós tempos dos robalos...que non tarden...

ROBALIZAS

2009-10-14T08:53:00.000-07:00

Como non mencionar nesta introducción, como non falar da raíña da escuma e dos nosos mares, dese xenial peixe que paradóxicamente atrápanos a moitos indo tras os seus pasos ó longo desta costa...e outras moitas no mundo.Aquí está.

Recomendar un sitio web, crucial na miña iniciación nesta especialidade:

robalizas. es, web especializada no tema, na que a temática principal xira en torno á pesca desta especie a spinning desde costa.Alí atoparedes grandes pescadores, pero sobre todo, grandes compañeiros. Seguro que vos gustará.De verdade, moi recomendable.

Un saúdo a todos!

De estrena...

2009-10-14T08:42:00.000-07:00

Hai que comezar por onde ó fin, é onde todo comezou.

O mar...

A fonte da vida no planeta, da miña paixón e da de moitos outros: robalizas....

Comezamos ...